Zaproszenie do zawarcia umowy

Kiedy mówi się o ofercie należy pamiętać, że „oferta” w rozumieniu potocznym – czyli najczęściej po prostu ogłoszenie dotyczące sprzedaży lub świadczenia usług – najczęściej nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów prawa cywilnego.

Wszelkiego rodzaju ogłoszenia – np. o sprzedaży samochodu, czy wynajęciu mieszkania – nie stanowią oferty, a jedynie zaproszenie do rozpoczęcia negocjacji zmierzających do zawarcia umowy. Podobnie rzecz ma się z reklamami, cennikami i innymi tego typu informacjami, jeśli istnieją wątpliwości co do tego, czy mogą one zostać uznane za ofertę.

Co istotne, tego typu zaproszenie nie stwarza między stronami żadnego stosunku prawnego, przede wszystkim – żadnych uprawnień po stronie osób, co do których taka informacja, ogłoszenie, czy reklama jest skierowana.

Z punktu widzenia prawa cywilnego, w sytuacji, w której sprzedawca, czy usługodawca ogłasza lub reklamuje swoje produkty lub usługi zachęcając do ich nabycia, najczęściej wcale nie składa oferty zawarcia umowy, ale jest dokładnie odwrotnie – to osoba, która w odpowiedzi na takie ogłoszenie, zwraca się do ogłoszeniodawcy, składa ofertę zawarcia umowy – ze wszelkimi konsekwencjami tego stanu rzeczy.

Oczywiście każdy przypadek jest oceniany indywidualnie, choć przepisy czasami zawierają reguły pozwalające interpretować pewne typowe zachowania. Przykładowo wystawienie rzeczy w miejscu sprzedaży na widok publiczny z oznaczeniem ceny uważa się za ofertę sprzedaży. W praktyce ma to zastosowanie nie tylko do towarów w sklepach, ale także do wszelkiego rodzaju usług (np. usługi kserograficzne). Oczywiście osoba, która umieszcza taką rzecz, może też w sposób wyraźny zastrzec, że nie składa oferty sprzedaży (przykładowo oznaczając ekspozycję jako „nie na sprzedaż”).

Szczególnym przypadkiem prezentowania towarów lub usług jest zamieszczanie informacji o nich na stronach internetowych sprzedawcy, producenta, czy usługodawcy.